Karmine Corp
LEC #3Europa, Bliski Wschód i Afryka (EMEA) · założona: 2020
Fenomen francuskiej sceny, założony przez streamera Kameto, ze słynnym „KCorp Blue Wall” na trybunach. Trzykrotny zwycięzca EU Masters, od 2024 w LEC, w 2025 wygrał LEC Winter. Na Worlds 2026 przeszedł Play-In (pokonując Cloud9 3:2) i fazę szwajcarską, po czym przegrał 1:3 z T1 w ćwierćfinale, kończąc na miejscach 5–8.
Droga na Worlds: 3. miejsce LEC Summer · Start: Play-In
Pełny profil zespołuSkład
Canna dorobił się w LCK przydomku „maszyna do solo killi”, bo regularnie zabijał rywala z linii, i ta mentalność „najpierw linia” przetrwała przeprowadzkę do Europy. Znakami rozpoznawczymi jego kariery są Jayce i Gnar, ale w barwach KC jego najlepszą bronią stał się Rumble – 29 zwycięstw w 39 meczach w latach 2025–26 – obok Ambessy i Siona. Chce dominować na linii, zamieniać to na presję na bocznej alei i trafiać w teamfightach decydujące ulty Rumble'a, podczas gdy Yike i Busio zajmują się resztą mapy; z zaskoczenia potrafi też wyciągnąć Kennena, jednego ze swoich ulubieńców.
Profil graczaYike dopasowuje się do swoich linii, zamiast domagać się zasobów dla siebie. W KC najczęściej grał Vi (34 mecze w latach 2025–26), a do tego Xin Zhao, Wukongiem i Pantheonem; wcześniej w karierze jego znakami firmowymi byli Viego i Maokai, a od czasu do czasu sięga po rzadsze opcje, takie jak Ivern, Lillia czy Qiyana. Zwykle gra wokół tego, kto ma priorytet – Canny na bocznej alei albo duetu środek–dół – zamiast na siłę budować własną drogę do carry, co widać w statystykach: wysoki udział w zabójstwach i mnóstwo asyst, ale też więcej śmierci (ok. 2,9 na mecz) niż u większości junglerów LEC, bo to on najczęściej pierwszy wchodzi w mgłę wojny.
Profil graczaKyeahoo przyszedł z systemu DRX jako specjalista od kontrolnych magów: w latach 2025–26 zdecydowanie najczęściej grał Azirem, a dalej Taliyah, Ryze i Orianną. Przed transferem francuskie media zastanawiały się, czy nie jest zbyt jednowymiarowy, ale w 2026 roku jego pula poszerzyła się o Annie, Anivię i Cassiopeię, a efektowne wymanewrowanie Sylasem dwóch rywali naraz – solowych linii G2 – w pierwszym tygodniu letniego splitu LEC pokazało, że ma też mechaniczny sufit. W KC jest stabilnym środkiem mapy – pewna faza linii i tylko ok. 2,3 śmierci na mecz – a bardziej ryzykowne role carry biorą na siebie Caliste i Canna.
Profil graczaCaliste to mechaniczny carry, który już w debiutanckim sezonie pobił rekordy LFL w zabójstwach i obrażeniach na minutę, a i dziś notuje liczby, do których niewielu strzelców LEC się zbliża: w latach 2025–26 ok. 790 obrażeń na minutę przy mniej niż dwóch śmierciach na mecz. Najczęściej gra Ezrealem, ale równie pewnie czuje się na Varusie, Ashe, Jhinie i Corkim, a za swojego ulubieńca uważa Dravena. KC buduje dolną stronę mapy wokół jego fazy linii i obrażeń w późnej grze, a Busio albo go chroni, albo opuszcza linię, żeby otwierać mapę.
Profil graczaBusio grał na środku w scenie amatorskiej, zanim w 2021 roku przeszedł na supporta, i nadal to widać: wymienia ciosy w linii jak solowy gracz, wcześnie roamuje, a wśród ulubionych bohaterów wymienia Barda i Pyke'a. Jego pula jest wyjątkowo szeroka – Alistar i Rakan do engage'u, Neeko i Seraphine do zadawania obrażeń jak mag – a w 2026 roku częściej sięgał po Seraphine, Barda i Nami. Jego ulubionym zawodnikiem jest Keria i podobnie jak on stawia na kreowanie zagrań; w KC jego zadaniem jest szukanie okazji na całej mapie, podczas gdy Caliste niesie dolną aleję.
Profil gracza